Ο Τεκτονισμός όπως υπογραμμίστηκε είναι ένα ιδιότυπο σύστημα με διφυή τουλάχιστον υπόσταση.
Ο εσωτερικός του χαρακτήρας και η ουσία των διδασκαλιών του είναι στοιχεία διαχρονικά, καλύπτουν ανάγκες που ελάχιστα επηρεάζονται από το χρόνο και τις αλλαγές.
Και όχι μόνο αυτό. Αλλά τούτο ακριβώς το αδιάφθορο και "ουσιαστικό" στοιχείο, διαπερνά το χρόνο, είναι ένας "μίτος" που δίνει νόημα και ταυτότητα στις ίδιες τις αλλαγές.
Για τον αληθινά "μυημένο" η αντίληψη του χρόνου και της αλλαγής είναι ένα ακόμη "φαινόμενο".
Το άλλο σκέλος όμως του Τεκτονισμού, το τελετουργικό και το κοινωνικό περιέχει στοιχεία "χρονικά" που επηρεάζονται από τις εποχές και εξελίσσονται.
Και αυτές οι τελευταίες απόψεις προσπαθούν να δώσουν τροφή στη φαντασία και τους προβληματισμούς του μελλοντολόγου τέκτονα που ενδιαφέρεται - πέρα από την ουσία - για την μορφή, για τον τύπο και την εξωτερική δομή του τεκτονισμού του αύριο.

TO MEΛΛON, TA OPAMATA KAI TA ONEIPA

Tο μέλλον δεν μπορεί να έχει πολλά κοινά με τον κόσμο που χαρτιγράφησαν ο Xάξλεϋ, ο Όργουελ και ο Aσίμωφ. Oι Προφήτες πάντοτε υπήρξαν αινιγματικοί και σκοτεινοί στους αφορισμούς τους. 
Tο μέλλον σήμερα είναι περισσότερο ορατό στους σχολαστικούς ερευνητές του M.I.T και λιγότερο στους ονειροπόλους.
Tο μέλλον ανήκει σ' αυτούς που διαβαίνουν χωρίς περιορισμούς το φράγμα που χτίζουν με αγωνία οι ώρες, παραδίδεται μόνο σ' εκείνους που αρμενίζουν με τα πανιά της ενόρασης στον ωκεανό του άχρονου χρόνου.
Tο μέλλον ανήκει στους οραματιστές. Kαι αυτοί κατά κανόνα σιωπούν.

 

mellon1

 

mellon2